Artur Kamieński

Nigdy nie wiesz, jak bardzo jesteś silny, dopóki bycie silnym nie jest Twoją jedyną szansą. Ja już wiem. Mam na imię Artur. Gdy spadłem, gdy poczułem ból, gdy okazało się, że nie mogę poruszyć nogami, mogłem pomyśleć: „to koniec”. Ale pomyślałem: „to początek”. Mam rodzinę, mam przyjaciół, więc jestem szczęściarzem. Na razie nie mogę chodzić, ale mogę pracować i dzielić się swoją siłą z tymi, którym jej brakuje. Nie zapomniałem po co człowiek ma nogi: codziennie walczę, aby kiedyś wstać i iść. Nie poddam się. Poddać się oznaczałoby: pójść na łatwiznę. Ja lubię trudne wyzwania.