Marcin Dudek

Hej! Jestem Marcin. Już blisko 30 lat trwa mój pojedynek z niepełnosprawnością. Choruję na dziecięce porażenie mózgowe. Bardzo słabo widzę i oglądam świat z poziomu wózka inwalidzkiego. Gdyby nie rodzice, byłoby ze mną całkiem źle, ale dzięki ich pomocy mogę dzielnie mierzyć się z chorobą. Pomijając porażenie, jestem taki jak wszyscy inni młodzi ludzie: mam pasję, którą jest kibicowanie ulubionym drużynom hokejowym i śledzenie zawodów narciarskich. Moim marzeniem jest zakup sprzętu rehabilitacyjnego, abym mógł ćwiczyć w domu i osiągać coraz większą samodzielność.