Stanisław Chrobak

Mam na imię Stanisław i marzę o tym, aby kiedyś móc zaopiekować się rodziną, która dziś z poświęceniem opiekuje się mną. Bardzo chciałbym też znów usiąść za kierownicą samochodu… Wierzę, że to możliwe.
W 2007 roku, podczas prac remontowych, spadłem z rusztowania i złamałem kręgosłup. Od wypadku poruszam się na wózku inwalidzkim, ale nie to jest najgorsze. Najbardziej dokucza mi przewlekły ból tułowia i nóg. Nie poddaję się łatwo. Znalazłem pracę, bo chcę czuć się potrzebny. Nie rezygnuję z ćwiczeń, bo przecież trzeba o siebie walczyć. Jedyną nadzieją na poprawę mojej sytuacji jest kosztowna, systematyczna rehabilitacja. Pomożesz?