Witold Wołowicz

Mam na imię Witek. Gdy byłem na piątym roku studiów, cudem przeżyłem wylew krwi do mózgu. Najpierw była operacja, później sześć tygodni na pograniczu życia i śmierci, a po przebudzeniu rozpoczęła się walka o to, aby pokonać niedowład rąk i nóg, i wrócić do sprawności. Początkowo byłem skazany na wózek. Dziś chodzę. Mimo dramatycznych przeżyć, skończyłem studia magisterskie i podyplomowe i mam nadzieję, że kiedyś będę wsparciem dla mojej rodziny. Marzę o tym, aby spełnić obietnicę daną mojej mamie i pójść z nią na spacer w góry. Pięknie dziękuję za dotychczasowe wsparcie. Dzięki Wam udało mi się zakupić skuter, co bardzo ułatwia mi mobilność. Proszę o dalszą pomoc!