Piękny sierpniowy dzień, wakacje w pełni. Jest cudnie. Nagle szok, niedowierzanie i krzyk: „Dlaczego ja”. Mój świat runął w jednej chwili. Wówczas jako uczennica II klasy liceum otrzymałam wstrząsającą diagnozę. Choroba nowotworowa. Wszystkie moje plany związane z rozpoczęciem nowego roku szkolnego zostały przerwane. Przeszłam bardzo ciężką operację, a teraz jestem poddawana kolejnym cyklom chemioterapii. Mimo wszystko staram się być pozytywnie nastawiona do życia i nie tracę nadziei. To dzięki mojemu optymizmowi wierzę, że mogę być zdrowa, zwłaszcza z pomocą dobrych ludzi.

Cześć, mam na imię Szymek i mam 27 lat. Przez lata podróżowałem, pracowałem za granicą i korzystałem z życia. Wszystko zmieniło się w 2023 roku – najpierw straciłem tatę, a niedługo później dowiedziałem się, że choruję na genetyczną chorobę serca. Dziś jestem już po przeszczepie serca. To był moment, który dał mi drugą szansę na życie — ale też początek zupełnie nowej drogi. Uczę się funkcjonować od nowa, krok po kroku odzyskuję siły, a przede mną długa i kosztowna rehabilitacja oraz stałe leczenie. Każdy dzień to praca nad sobą, walka ze słabością i ograniczeniami, które wciąż są częścią mojego życia. Marzę o tym, by wrócić do możliwie normalnego funkcjonowania, samodzielności i aktywności. Jeśli zechcesz mnie wesprzeć — finansowo, dobrym słowem czy udostępnieniem zbiórki — będę ogromnie wdzięczny.

Mam na imię Krzysztof. Moje życie to dwie pasje: książki oraz piłka nożna. Można powiedzieć, że książki pochłaniałem dziesiątkami, ale w młodości grałem też w piłkę nożną, ostatnio w Klubie Lubań Tylmanowa. Wszystko zmienił zawał mózgu! Przez pół roku przebywałem w szpitalu, gdzie najpierw walczyłem o życie, a później w szpitalu rehabilitacyjnym, gdzie starałem się odzyskać sprawność i samodzielność. Dzięki mojemu uporowi walczę o sprawność i obecnie poruszam się o lasce. Jednak największy problem sprawia mi mowa. Dlatego bardzo potrzebuję dalszej rehabilitacji. Pomożesz?

Cześć! Z tej strony Rafał. Kilka lat temu, w drodze do pracy, miałem straszny wypadek samochodowy. W pewnej chwili wszystko się zmieniło. Od tego czasu poruszam się na wózku inwalidzkim, ale mimo wszystko, nie tracę nadziei. Mam marzenia – jednym z nich jest jazda na rowerze. Wierzę, że kiedyś je spełnię. Codziennie intensywnie ćwiczę, jednak koszt rehabilitacji przewyższa moje możliwości finansowe. Proszę o wsparcie. Bez Waszej pomocy, nie wiem czy dam radę.