Hej. Jestem Michał. Kiedy moja mama dowiedziała się, że jest w ciąży, była bardzo szczęśliwa. Ale potem okazało się, że jestem bardzo chory i mogę nie przeżyć po urodzeniu. Lekarze nie dawali mi żadnych szans, ale moi kochani Rodzice postanowili, że przyjdę na świat i podjęli walkę o każdy dzień mojego życia. Większość niemowlęcego życia spędziłem w szpitalu. Nie raczkuję, nie trzymam główki, nie słyszę, nie widzę na jedno oczko, do tego mam padaczkę, oddycham przez rurkę i jestem karmiony sondą. Niestety, moich rodziców nie stać na leczenie i rehabilitację. Pomożesz?

Cześć,

choroby,  niepełnosprawność, a do tego brutalna napaść Rosji na mój ukochany kraj. Życie dość mocno mnie doświadcza…  Mimo, że mam 28 lat muszę liczyć na stałą pomoc mojej ukochanej mamy i 79-letniej babci. Od urodzenia zmagam się z mózgowym porażeniem dziecięcym, głuchotą i porażeniem dolnych kończyn. W ostatnim czasie polscy lekarze zdiagnozowali krótkowzroczność, astygmatyzm, zwyrodnienie siatkówki dziedziczne. Mama podjęła pracę w Polsce, ale koszty mojej rehabilitacji przewyższą nasze możliwości. Proszę Was o pomoc. Będę wdzięczny za każdą złotówką. Pilnie potrzebuję butów ortopedycznych, stałej rehabilitacji i Waszego wsparcia!

Hej! Jestem Kamil. Moją pierwszą pasją jest gra na gitarze. Gram coraz lepiej! Drugiej z moich pasji nie mogę realizować. Chodzi o piłkę nożną. Urodziłem się z przepukliną oponowo-rdzeniową, której skutkiem jest niedowład nóg. Bieganie po murawie jest niestety poza moim zasięgiem. Dziś nie jestem w stanie nawet chodzić tak jak Ty, ale jeśli będę wytrwały w ćwiczeniach i jeśli nie braknie pieniędzy na moją rehabilitację, wszystko jest możliwe. Przeżyłem kilkanaście operacji. Następne przede mną. Zniosę niejedno cierpienie, aby kiedyś pomagać ludziom, którzy dziś pomagają mnie.

Nazywam się Dorota Lorczyk, mam 14 lat i chodzę do IV klasy szkoły specjalnej. Od urodzenia choruję na mózgowe porażenie dziecięce i padaczkę. Poruszam się samodzielnie, ale z trudem – często się potykam i przewracam, dlatego potrzebuję stałej asekuracji. Nie mówię i mam utrudniony kontakt z otoczeniem, ale mimo to staram się być pogodna. Lubię rysować i spacerować. Dzięki zebranym środkom mam szansę na systematyczną rehabilitację, która poprawi moją sprawność. Rodzice robią wszystko, co w ich mocy, żebym była zdrowa, ale jest im bardzo ciężko. Bez odpowiedniej rehabilitacji nie mam szans na samodzielne funkcjonowanie, a jest to dla mnie bardzo ważne. Proszę o pomoc!