Mam na imię Emilka. Gdy byłam bardzo malutka, mało brakowało abym została aniołkiem. Udało się jednak uratować moje życie. Bardzo się z tego cieszę. Życie jest fajne, nawet kiedy jest się chorym – jak ja. Mam dziecięce porażenie mózgowe. Choroba sprawia, że bardzo trudno mi nauczyć się tego wszystkiego, co innym dzieciom przychodzi łatwo. Nie jest tak źle. Lubię świat i lubię ludzi. Lubię Ciebie! Uśmiecham się do Ciebie, widzisz?

Mam na imię Zuzia. Uważam, że nie ma barier, których nie da się pokonać i że wszystko jest możliwe, jeśli naprawdę chcemy to osiągnąć. Od urodzenia choruję na mózgowe porażenie dziecięce, poruszam się na wózku i o balkoniku. Od października 2021r. rozpoczęłam studia w Krakowie. Staram się być samodzielna tak, jak każda zdrowa osoba. Dzięki zebranym środkom mam szansę na systematyczną rehabilitację, która przynosi tak bardzo przeze mnie oczekiwane efekty. Bez odpowiedniej rehabilitacji nie miałabym szansy na samodzielne funkcjonowanie, a jest to dla mnie bardzo ważne. Pomożesz mi?

Cześć! W 2015 roku mając 4 lata miałam wypadek, w wyniku którego została amputowana prawa dłoń. Od tej pory dłoń zastępuje proteza kosmetyczna, która z roku na rok jest coraz bardziej kosztowna. Pochodzę z licznej rodziny, mam pięcioro rodzeństwa. Lubię gotować i piec. W domu próbuję piec ciasteczka i robię również pizzę. Choć trochę mam kłopoty z jedną dłonią, nie poddaje się. Pomimo ciężkiej pracy moich rodziców, nie są w stanie sami sfinansować protezy. Bardzo proszę ludzi dobrego serca o pomoc w zbiórce. Dzięki dobroci każdego człowieka mogę w miarę normalnie funkcjonować. Za dobroć z góry bardzo dziękuję!

Jestem Tymon i najbardziej na świecie kocham swoją Mamusię. Obydwoje jesteśmy chorzy. O siebie się nie martwię, dam sobie radę. Lekarze mówią, że moja choroba, czyli wodonercze wymaga ostrożności, czujności i kiedyś, w przyszłości – operacji. Martwię się jednak o moją Mamusię, która walczy z chorobą nowotworową. Dzielnie zniosła chemioterapię, teraz jest pod stałą kontrolą lekarzy. Jest wspaniała i bardzo się o mnie troszczy, choć wiem, że cierpi każdego dnia. Mam nadzieję, że wyzdrowieje. Będziemy wtedy wszyscy szczęśliwi. Jest to możliwe, dzięki pomocy dobrych ludzi.

Hej! Jestem Kacper. Jak każdy człowiek mam swoje mocne i słabe strony. Moją słabą stroną jest choroba – dziecięce porażenie mózgowe. Moją mocną stroną jest optymizm. Cieszę się, że mam rodzinę, dom, kolegów i koleżanki, że mogę chodzić do szkoły, pomagać rodzicom. Bardzo chciałbym kiedyś móc samodzielnie chodzić. To dla mnie bardzo trudne wyzwanie, ale zrobię wszystko, co w mojej mocy, aby osiągnąć cel, bo zamierzam kiedyś podziękować i odwdzięczyć się wszystkim, którzy pomagają mnie i mojej rodzinie w trudnych chwilach. Obiecuję, że się nie poddam!