Mam na imię Stanisław i marzę o tym, aby kiedyś móc zaopiekować się rodziną, która dziś z poświęceniem opiekuje się mną. Bardzo chciałbym też znów usiąść za kierownicą samochodu… Wierzę, że to możliwe.
W 2007 roku, podczas prac remontowych, spadłem z rusztowania i złamałem kręgosłup. Od wypadku poruszam się na wózku inwalidzkim, ale nie to jest najgorsze. Najbardziej dokucza mi przewlekły ból tułowia i nóg. Nie poddaję się łatwo. Znalazłem pracę, bo chcę czuć się potrzebny. Nie rezygnuję z ćwiczeń, bo przecież trzeba o siebie walczyć. Jedyną nadzieją na poprawę mojej sytuacji jest kosztowna, systematyczna rehabilitacja. Pomożesz?

Cześć, witajcie! Od urodzenia zmagam się z genetycznym defektem w postaci pierścieniowego chromosomu 13, co wpływa na mój rozwój psycho-motoryczny, mowę oraz zwyczajne funkcjonowanie. Na szczęście mam obok siebie rodziców, którzy opiekują się mną dzień i noc. Jestem im bardzo wdzięczna, że pomimo wielu trudności mogę liczyć na ich ogromne wsparcie. Ze względu na częste dojazdy do specjalistów, rehabilitację oraz stale rosnące koszty – proszę WAS o pomoc. Przekażcie mi wsparcie! Proszę, pomóżcie mi oraz moim rodzicom!

Witajcie! Urodziłam się w świecie ciszy… Dzięki dwóm operacjom wszczepienia implantów ślimakowych, świat dźwięków zaczyna do mnie przemawiać. Stała terapia, rehabilitacja oraz częste wizyty u lekarzy to spory wydatek, a  w lutym 2022 roku naszą rodzinę dotknęła straszna tragedia… Zmarł mój ukochany tatuś… Moja ciężka praca przynosi efekty. Tak bardzo chciałabym słyszeć co mówi do mnie ukochana mamusia i bracia. Bez Waszej pomocy będzie bardzo ciężko kontynuować moje leczenie i terapię. Mogę liczyć na Wasze dalsze wsparcie?

Nazywam się Dorota Lorczyk, mam 14 lat i chodzę do IV klasy szkoły specjalnej. Od urodzenia choruję na mózgowe porażenie dziecięce i padaczkę. Poruszam się samodzielnie, ale z trudem – często się potykam i przewracam, dlatego potrzebuję stałej asekuracji. Nie mówię i mam utrudniony kontakt z otoczeniem, ale mimo to staram się być pogodna. Lubię rysować i spacerować. Dzięki zebranym środkom mam szansę na systematyczną rehabilitację, która poprawi moją sprawność. Rodzice robią wszystko, co w ich mocy, żebym była zdrowa, ale jest im bardzo ciężko. Bez odpowiedniej rehabilitacji nie mam szans na samodzielne funkcjonowanie, a jest to dla mnie bardzo ważne. Proszę o pomoc!

Hej! Poznajmy się. Jestem Wojtek. Dzięki życzliwym ludziom powoli wracam do zdrowia po wypadku, w którym mało brakowało, a straciłbym życie. Mam dwie pasje: teatr i motocykle. Wypadek zdarzył się w 2010r. podczas jazdy na moim pierwszym chopperze… Jadąc straciłem przytomność i mój motocykl uderzył w ciężarówkę. Gdy obudziłem się ze śpiączki, okazało się, że muszę uczyć się wszystkiego, co umiałem od dziecka: mówić, poruszać rękami, chodzić. Osiągnąłem już bardzo dużo. Mam szansę osiągnąć jeszcze więcej!