Mam na imię Witek. Gdy byłem na piątym roku studiów, cudem przeżyłem wylew krwi do mózgu. Najpierw była operacja, później sześć tygodni na pograniczu życia i śmierci, a po przebudzeniu rozpoczęła się walka o to, aby pokonać niedowład rąk i nóg, i wrócić do sprawności. Początkowo byłem skazany na wózek. Dziś chodzę. Mimo dramatycznych przeżyć, skończyłem studia magisterskie i podyplomowe i mam nadzieję, że kiedyś będę wsparciem dla mojej rodziny. Marzę o tym, aby spełnić obietnicę daną mojej mamie i pójść z nią na spacer w góry. Pięknie dziękuję za dotychczasowe wsparcie. Dzięki Wam udało mi się zakupić skuter, co bardzo ułatwia mi mobilność. Proszę o dalszą pomoc!

Cześć! Z tej strony Rafał. Kilka lat temu, w drodze do pracy, miałem straszny wypadek samochodowy. W pewnej chwili wszystko się zmieniło. Od tego czasu poruszam się na wózku inwalidzkim, ale mimo wszystko, nie tracę nadziei. Mam marzenia – jednym z nich jest jazda na rowerze. Wierzę, że kiedyś je spełnię. Codziennie intensywnie ćwiczę, jednak koszt rehabilitacji przewyższa moje możliwości finansowe. Proszę o wsparcie. Bez Waszej pomocy, nie wiem czy dam radę.

Jeśli jest ciężko, to znaczy, że idziesz dobrą drogą. Sprawdzam tę teorię codziennie na samym sobie od 2009 r., od dnia, w którym omal nie zginąłem przez błąd młodego kierowcy. Mam na imię Andrzej. Trafiłem do szpitala z obrażeniami mózgu, kręgosłupa i płuc. Gdy skończyła się walka o moje życie, zaczęła się kolejna, bardzo długa i trudna: o powrót do sprawności. Sił dodaje mi miłość najbliższych, wiara i wsparcie przyjaciół oraz pomoc anonimowych ludzi, dzięki którym mogę korzystać z leczenia i kosztownej rehabilitacji. Będę walczyć, póki nie wygram!

Przede mną najtrudniejsze wyzwanie ze wszystkich, z jakimi przyszło mi się w życiu mierzyć. Przeżyłem wypadek motocyklowy, po którym straciłem władzę w nogach. Nie mogę chodzić, ale nie oznacza to, że nie mogę być potrzebny moim bliskim i całemu światu. Przed wypadkiem rozpoczynałem samodzielne życie. Zdobyłem zawód, znalazłem wymarzoną pracę, zostałem maszynistą. Dziś walczę o powrót do sprawności, choć wiem, że nie jest to ani szybki, ani łatwy proces. Nie osiągnę niczego w pojedynkę, proszę więc o to, abyście byli ze mną.

Hej! Już w najmłodszych latach życia stwierdzono u mnie wadę wzroku. Najpierw odkleiła się siatkówka w prawym oku, później w lewym. Po wielu konsultacjach u specjalistów okazało się, że wzroku nie da się uratować. Mimo ukończonych studiów, trudno jest mi znaleźć pracę. Każda czynność obarczona jest trudnością, ale są urządzenia i programy, które choć trochę ułatwią mi życie. Potrzebuję wsparcia na opłacenie leków, wizyt u specjalistów oraz zakup urządzeń i aplikacji niezbędnych do radzenia sobie w życiu. Twoim dobrym sercem przyczynisz się by moja codzienność mogła być łatwiejsza.