Mam na imię Kuba i bardzo chciałbym kiedyś móc chodzić, jeździć na rowerze i grać w piłkę tak jak moi koledzy i koleżanki. To będzie bardzo trudne, ale wcale nie niemożliwe. Trudne dlatego, że urodziłem się z rozszczepem kręgosłupa, który powoduje niedowład nóg, a więc problemy z chodzeniem. Mam jednak silną motywację, aby dużo ćwiczyć, nie zaniedbywać leczenia i rehabilitacji bo tylko taka strategia pozwoli mi osiągnąć cel.

Szanowni Darczyńcy, zwracam się do Was z ogromną prośbą o wsparcie finansowe mojej rehabilitacji, która jest dla mnie nadzieją na lepsze jutro. Jeszcze w 2017 roku byłem zdrowym, pełnym energii chłopakiem z pasją, fajną pracą i perspektywami na przyszłość. 1 stycznia 2018 roku wszystko to prysło niczym bańka mydlana. Teraz walczę! Wskazaniem lekarzy jest turnus rehabilitacyjny. Pobyt w ośrodku to nie tylko szansa na poprawę, lecz kluczowy krok wpływający korzystnie na dalsze leczenie. Koszt doby to 480 zł, a Wasza pomoc sprawi, że ta droga stanie się możliwa. Każda złotówka jest cenna! Sam nie jestem wstanie udźwignąć kosztów.

Witam! Mam na imię Grzegorz i pewnie mam już za sobą połowę życia. Drugiej połowy nie chcę jednak poddać bez walki, choć przyszło mi stoczyć pojedynek z groźnym przeciwnikiem. Choruję na stwardnienie rozsiane. Walczę z chorobą już ćwierć wieku, ale nie poddaję się, bo mam dla kogo żyć. Dla kochanej rodziny. Dla czwórki dzieci i dla wnuków. Choroba posadziła mnie na wózku inwalidzkim, ale to jeszcze nie jest koniec potyczki. Wierzę, że dzięki postępom medycyny i dzięki pomocy życzliwych ludzi zwyciężę. Chcesz dołączyć do drużyny życzliwych? Pięknie zapraszam!

Jestem Justyna. Od urodzenia cierpię na porażenie mózgowe. Nie potrafię mówić, nie powiedzieć moim bliskim o potrzebach fizjologicznych. Wymagam stałej opieki, a także stosowania codziennych leków i pampersów. Jestem całkowicie zależna od opieki i pielęgnacji sprawowanej samotnie przez moją mamę. Niestety mam również chore serce, problemy z krążeniem oraz problemy hormonalne i otyłość z powodu przyjmowanych leków. Ale staram się być pogodna i mam nadzieję, że nie braknie wokół dobrych ludzi, którzy nam pomogą.

Nigdy nie wiesz, jak bardzo jesteś silny, dopóki bycie silnym nie jest Twoją jedyną szansą. Ja już wiem. Mam na imię Artur. Gdy spadłem, gdy poczułem ból, gdy okazało się, że nie mogę poruszyć nogami, mogłem pomyśleć: „to koniec”. Ale pomyślałem: „to początek”. Mam rodzinę, mam przyjaciół, więc jestem szczęściarzem. Na razie nie mogę chodzić, ale mogę pracować i dzielić się swoją siłą z tymi, którym jej brakuje. Nie zapomniałem po co człowiek ma nogi: codziennie walczę, aby kiedyś wstać i iść. Nie poddam się. Poddać się oznaczałoby: pójść na łatwiznę. Ja lubię trudne wyzwania.