Mam na imię Oskar. Urodziłem się wyjątkowy – mam zespół Downa! To nic strasznego, jeśli się oczywiście odpowiednio pracuje. Dlatego się intensywnie rehabilituję – są tego pierwsze efekty: zaczynam raczkować i powolutku staję na swoich nóżkach. Chodzę też do logopedy, kardiologa, neurologa, laryngologa i innych specjalistów. Mój tatuś, mama, siostra i reszta wspaniałej rodziny bardzo mnie kochają, bawią się ze mną i nie pozwalają mi się w ogóle smucić. Powiem Ci – jestem SZCZĘŚCIARZEM! Przekazując 1% podatku pomożesz w moich wysiłkach o sprawność. Działamy?

Hej. Mam na imię Wiki. Urodziłam się trochę inna. Jedna z moich nóg była krótsza, kości śródstopia niekompletne. Dzięki mojej inności przekonałam się, że ludzie są dobrzy. Pomagają mi, abym kiedyś mogła sprawnie chodzić czy biegać. To dzięki pomocy ludzi dobrej woli mogłam przejść bardzo trudną operację, a później rehabilitację i spełniło się moje marzenie: mogę jeździć na rowerze! Ale nie jest jeszcze idealnie, bo noga wciąż boli, a ja potrzebuję rehabilitacji i jeszcze jednej operacji. Ale ufam, że zwyciężę ten pojedynek, bo wokół jest mnóstwo dobrych ludzi. Pomożesz?

Jestem Patryk. Chorowałem na ostrą białaczkę limfoblastyczną. Mam wadę serca. Muszę unikać wysiłku fizycznego – może powodować tworzenie się tętniaków przy sercu. Na białaczkę chorowałem dwa razy, leczenie trwało w sumie pięć lat. Druga chemioterapia była silniejsza i spowodowała wiele komplikacji, z których powoli wychodzę. Moim marzeniem jest powrót do zdrowia. Potrzebuję rehabilitacji i suplementów, aby mieć siłę do walki z powikłaniami i skutkami ubocznymi pięcioletniej chemioterapii. Wierzę, że nie braknie dobrych ludzi, którzy mi pomogą!

Cześć, mam na imię Patryk. Na co dzień jestem bardzo pogodnym i pełnym życia chłopcem. Patrząc na mnie z boku można by stwierdzić, że nic mi nie dolega. Niestety, to tylko pozory. W czerwcu 2016 r. zdiagnozowano u mnie młodzieńczą białaczkę mielomonocytową. Od tego czasu większość dni spędziłem w szpitalu, oczekując na przeszczepienie szpiku lub komórek macierzystych od dawcy niespokrewnionego.

Jestem Paweł. Mama się o mnie bardzo martwi, bo choruję na autyzm. Jeszcze nie rozumiem co to jest autyzm, ale mama mnie kocha i jest bardzo mądra, więc pewnie rzeczywiście ma powody do zmartwienia. Lubię układać puzzle, oglądać książki z obrazkami, bawić się klockami. Przykre jest tylko to, że często jestem bardzo zdenerwowany. Tak bardzo, że nie mogę się ani bawić, ani uczyć, bo wszystko mnie złości. To przez mój autyzm, dlatego muszę chodzić do lekarzy i na różne terapie. Potrzebuję także specjalistycznej rehabilitacji, która jest bardzo kosztowna. Pomożesz?