Cześć! Jestem Hania… Od pierwszych dni życia zmagam się z Zespołem Downa, poważną wadą serduszka, wadą wzroku, chorobą Hashimoto i wiotkością mięśni. Mam poważne problemy z jedzeniem. Bardzo długo byłam karmiona sondą. Mimo, że mam kilka lat nie potrafię gryźć, mam trudności z piciem, jem tylko „papkowate” posiłki. Mało mówię, ale potrafię powiedzieć najważniejsze słowo “Kocham Cię”. Bardzo chciałabym tak normalnie jeść i mówić jak moi rówieśnicy. Z pewnością pomoże mi w tym turnus neurologopedyczny, na który chciałabym pojechać, aby uczyć się tego, co sprawia mi największe problemy. Proszę, pomóż mi i przekaż darowiznę lub 1,5% podatku.

Witajcie przyjaciele, jestem Piotruś. Od urodzenia mam niedowład nóg i rąk, choruję też na epilepsję lekooporną, mam problem z oczami. Mimo tych wszystkich trudności jestem bardzo pogodny i często się uśmiecham. Dzięki intensywnej rehabilitacji i terapii neurologopedycznej jest coraz lepiej. Mocno wierzę, że kiedyś rodzice będą z dumą patrzeć, jak pokonuję wszystkie choroby. Na razie musi wystarczyć mi wózek, ale bardzo chciałbym chodzić. Obiecuję, że będę nadal dzielnie i wytrwale ćwiczył. Martwię się jednak, że na moje leczenie może braknąć pieniążków. Pomożesz?

Kiedyś ktoś powiedział, że nie będę chodził…. A jednak, udało się! Dużo później zacząłem stawiać pierwsze kroki, może chodzę inaczej niż inne dzieci, ale najważniejsze jest to, że chodzę! To wielka zasługa moich rodziców, lekarzy i rehabilitantów! Codziennie intensywnie ćwiczę. Nie podam się. Wiem, że będzie coraz lepiej. Proszę, wesprzyj moje leczenie i rehabilitację.

Hej! Mam na imię Paulina. Od lat zmagałam się z nowotworem. Najpierw choroba zajęła stopę i rokowania nie były dobre. Potem okazało się, że jest przerzut na płuca. Jestem po wielu cyklach chemioterapii, radioterapii oraz po 5 operacjach. Nowotwór został przezwyciężony, ale jego skutki pozostaną na zawsze. Nie poddaje się. Mam marzenia. Tak jak moi rówieśnicy chcę je spełniać. Przede mną długa droga do celu. Aby je zrealizować potrzebuję rehabilitacji i stałej opieki medycznej. Wierzę, że otaczają mnie sami życzliwi ludzi. Pomożesz mi przejść przez tę drogę?

Mam na imię Nikodem. Moja historia jest smutna, bo na początku 2019 r. prawie straciłem życie. Lekarze nie wiedzą, co się stało. Nagle dostałem wysokiej gorączki i przeżyłem dziwny atak. Mama mówi, że przypominał epilepsję. Musiałem pojechać do szpitala, gdzie okazało się, że jestem bardzo chory i mam uszkodzony mózg. Lekarze nie dawali mi żadnych szans na przeżycie, ale po odłączeniu od aparatury utrzymującej mnie przy życiu, okazało się, że potrafię sam oddychać. Teraz jestem pod stałą kontrolą neurologa, muszę zażywać lekarstwa, tak aby nie wystąpiły napady padaczki. Bardzo proszę Cię o pomoc!

Mam na imię Katarzyna. Mimo mojej niepełnosprawności, chciałam pracować i nawet przez jakiś czas udało mi się to! Jednak musiałam wybrać między pracą a zdrowiem. Wtedy zostałam ukarana i pozostawiona bez środków do życia i rehabilitacji. Obecnie otrzymuję jedynie zasiłek z opieki społecznej. Jeśli dołożysz swoją cegiełkę, będę wdzięczna. Dzięki Waszej pomocy i wsparciu mogę kontynuować leczenie… Przeszłam sześć operacji, spędzając 12 lat w szpitalu dziecięcym w Busku-Zdroju. Wspierając mnie, pomagasz mi utrzymać nadzieję i siłę do walki.