Mam na imię Sebastian. Urodziłem się z rdzeniowym zanikiem mięśni. Choroba zmusiła mnie do korzystania z wózka inwalidzkiego, ale nie przeszkodziła mi w realizacji pasji i marzeń. Uwielbiam rękodzieło artystyczne. Z papieru, bibuły, a nawet z makaronu potrafię wyczarować rozmaite dekoracje. W ten sposób rehabilituję ręce. Dzięki możliwościom jakie stwarza internet, staram się cały czas pogłębiać wiedzę. Sił do walki z chorobą dodają mi znajomi i przyjaciele. Wierzę, że kiedyś pokonam moje ograniczenia. Pomożesz?

Cześć, tu Darek. Czasem czuję się zagubiony w moim autystycznym świecie. Choć jeszcze nie potrafię powiedzieć, co mnie boli, mam nadzieję, że mama zrozumie mój krzyk i płacz. Lubię jeździć konno i chodzić na spacery. Uczę się też jeździć na rowerze, choć utrzymanie równowagi sprawia mi trudności. Spotykam się z logopedą, psychologiem, fizjoterapeutą, a ostatnio także z dietetykiem, bo okazało się, że mam stłuszczenie wątroby. Jeżeli możecie wesprzeć moje leczenie, byłbym bardzo wdzięczny! Dzięki za dotychczasowe wsparcie. Jestem bardzo wdzięczny!

Jestem Natalia. Mam głowę pełną marzeń. Od moich rówieśników odróżnia mnie tylko to, że oni idą do szkoły z bagażem książek, a ja prócz książek niosę bagaż kilku ciężkich chorób. Leczę się na cukrzyce typu I, astmę, alergię, dużą wadę wzroku i chorobę Hashimoto. Posiadam pompę insulinową, która pomaga mi lepiej żyć, ale każdy dzień to dla mnie walka – pomiary cukru, dieta i wkłucia. Boli… Jednak brak działania grozi śpiączką. Ale ja nie tracę nadziei i liczę na wsparcie w zakupie niezbędnych zestawów infuzyjnych, potrzebnych do codziennego życia. Pomożesz?

Cześć. Jestem Mateusz. Moja historia, to ciągła walka o życie. Cztery razy udało mi się uniknąć najgorszego i nadal się nie poddaję. Mój wróg to złośliwy nowotwór kości. Pokonałem cztery przerzuty, przetrwałem kilka operacji i chemioterapie. Dziś jestem dorosłym mężczyzną, ale nie przestaję walczyć o odzyskanie sprawności, którą odebrała mi choroba. Modlę się o to, aby nie było gorzej, niż jest teraz. Musze przyznać, że pomimo tego jak wiele straciłem, zyskałem miłość i jestem bardzo szczęśliwy. Nadal jednak potrzebuję pomocy, aby walczyć o siebie. Pomożesz?

To miał być wymarzony urlop w Finlandii. Chwila beztroski, nieuwagi, feralny zbieg okoliczności i omal nie utonęłam. Wyciągnięto mnie z wody, przywrócono akcję serca, uratowano życie, ale ze skutkami wypadku i niedotlenienia mózgu zmagam się do dzisiaj. Wszystkiego muszę uczyć się od nowa: oddychania, połykania, mówienia. Wypadek odebrał mi sprawność, ale na szczęście nie straciłam wiary w siebie, którą umacniają rodzina i przyjaciele. Mozolna, kosztowna rehabilitacja przynosi efekty. Jest nadzieja, że kiedyś znów będę mogła cieszyć się pełnią życia.